مفهوم شناسی مشاوره

مشاوره به مفهوم اصطلاحی و فنی رایج خود فرایندی فراتر از شور و مشورت ساده ای می باشد که معمولا بدون هیچگونه تعهد و التزامی نسبت به عناصر و  لوازم مشاوره صورت می پذیرد. درست است که در مقام مشورت خواهی سعی داریم از کسانی مشورت بجوییم که آنان را شایسته برای مشورت دادن می شناسیم.اما این امر موجب نمی شود که همیشه برای مشورت معمولی و رایج رتبه و اعتباری در حد رتبه و اعتبار مشاوره اصطلاحی قائل باشیم.این نکته از ارزش وشایستگی ذاتی مشورت خواهی نمی کاهد و به اعتبار حقیقی آن لطمه ای نمی زند بلکه بیانگر این است که شور و مشورت ساده از جنبه آثار کاربردی خود به منزلت و رتبه مشاوره فنی نمی رسد وآثار خواسته های مشاوره ای را تامین نمی کند.

روانشناسی لینک

روانشناسی لینک

 

خلاصه اینکه مشاوره در مفهموم اصطلاحی خود صرفا به معنای مشورت دادن به مراجع و اظهار نظر راهنمایانه برای او در مورد یک مساله و یا یک مشکل نمی باشد.مشاوره در واقع یک جریان است؛جریانی از فعالیت های شناختی،تشخیصی و رفتاری که مشاور ضمن دعوت مراجع به همکاری و همراهی مسئول سامان بخشیدن به آن جریان می باشد. بدین ترتیب بر فرایندی بودن مشاوره تاکید می شود.

مشاوره با این بیان فعالیت ویژه ای است که با همکاری مشاور و مراجع صورت می پذیرد.باید گفت: مشاوره امری بین فردی است که در خلال و امتداد آن دو یا چند نفر براساس ارتباطی هماهنگ به نوعی تعامل و همکاری می پردازند که نتیجه ی آن تقویت و تکمیل و تغییر و تصحیح و تعدیل و یا سامان دهی جنبه های رفتاری و شناختی مراجع خواهد بود.

مشاوره فرایند پویایی است که طی آن مشاور بر اساس اصول ارتباطات انسانی معنادار با نظارت تمام و مستمر و با تکیه بر مهارت ها و تجربه های سودمند به برقراریِ ارتباط با مراجع پرداخته، به وی فرصت می دهد که به راحتی و با آرامش خاطر،مساله یا مشکل و یا رفتار نا بهنجار خود را مطرح نماید.

فرایند مشاوره اجزایی دارد که در اینجا مورد اشاره قرار می گیرد.

فضاسازی

تست روانشناسی فضاسازی مناسب اولین و مهم ترین بخش عملیات فرایندی شکل مشاوره محسوب می گردد.در فضا سازی لازم است مشاور به تنظیم فضای ظاهری و شکلی مشاوره و ساماندهی فضای روحی و روانی و معنوی و روحانی مراجع بپردازد.تشکیل جلسات مشاوره در فضاهای مناسب و استاندارد به روند مطلوب مشاوره سرعت می بخشد و مشاور و مراجع  را در رسیدن مقصود خود یاری می رساند.

برقرای رابطه:

ارتباط مشاور با مراجع در درجه نخست مبتنی بر ارتباطی است که ابتدا از جانب مراجع شروع شده است.مشاور لازم است در پاسخ به درخواست مراجع برای برقرای ارتباط مشاوره ای واکنش مناسب و مطلوبی ارائه دهد تا واکنشی نادرست حاصل نگرددتا ارتباطات مشاوره ای عملا تحقق یابد.ارتباطات حرفه ای بین مشاور و مراجع کلید واژه مشاوره بشمار می رود.این نوع ارتباطات لازم است یاورانه،صمیمانه،قاطعانه باشد.

 

مصاحبه

فرایند مشاوره بدون ترتیب و تنظیم مصاحبه مشاوره ای مهمل و بی معنا خواهد بود در واقع مصاحبه حلقه ی مرکزی زنجیره ی فرایند مشاوره را تشکیل می دهد.بدین ترتیب،مصاحبه به شکل گیری مشاوره و بهره برداری از آن می انجامد و به عبارتی از پایه مشاوره به شمار می رود.همانگونه که تفصیل خواهد آمد،مصاحبه ی مشاوره ای ازجنبه ساختاری و محتوایی،چارچوب ها و ظرافت های خاص خود را دارد.به گونه ای که به راحتی از سایر انواع و اشکال مصاحبه در دیگر فرایند ها متمایز می گردد.

توصیه: بعد از ایجاد ارتباط و اقدام به مصاحبه و تشخیص طبعا نوبت ارائه ی توصیه های مشاوره ای می رسد.توصیه ها از فراورده های عملیات دقیق تشخیص به شمار می رود و براساس تشخیص نوع مشکل متناسب با آن ارائه می شود.عملیات تشخیص نیازمند ارتباط و مصاحبه ی کارآمد می باشد.بدین ترتیب یک توصیه ی مشاوره ای به تبع ارتباطات مصاحبه و عملیات تشخیص از ویژگی های حرفه ای بودن برخوردار می باشد.

پی گیری

این پی گیری ها که ممکن است به طور مستقیم یا غیر مستقیم اعمال گردد لوازم و شرایط خاص خود را دارد و باید در چارچوب ویژه ای صورت بپذیرد.در اغلب موارد این پیگیری ها پیشنهاد مشاور و با موافقت مراجع بر عهده ی خود مراجع گذاشته شده است.گزارش آن جهت اقدامات بعدی به سمع و نظر مشاور می رسد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *